Reformacja w Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Badania, problemy, postulaty. Dyskusja panelowa w Ośrodku Badań nad Renesansem Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Udział wezmą: prof. Andrzej Borowski, mgr Michał Choptiany, dr Jakub Koryl. prof. Zdzisław Pietrzyk, prof. Piotr Wilczek
24 maja 2013, godz.11.30
Pałac biskupa Erazma Ciołka, Kraków, ul. Kanonicza 17

Od grudnia 2009 roku na Wydziale „Artes Liberales” UW działa Komisja do Badań nad Reformacją w Polsce i Europie Środkowo-Wschodniej. Do tej pory pod szyldem Komisji ukazały się trzy tomy: zbiór szkiców z postulatami badawczymi, Utwory zebrane Piotra Wacheniusa i opracowanie bibliograficzne Kalwin w Polsce. Chociaż w różnych ośrodkach cały czas powstają prace poświęcone wielorakim aspektom i nurtom środkowoeuropejskiej reformacji, uważamy, że warto się zastanowić nad tym, co jeszcze przed nami. W trakcie panelu chcielibyśmy podjąć refleksję nad (1) perspektywami badań nad dziejami reformacji w naszej części Europy; (2) problemami metodologicznymi; (3) istnieniem ewentualnych białych plam i tematów do tej pory niepodejmowanych; (4) brakami w edycjach źródłowych oraz perspektywami związanymi z instytucjonalizacją badań oraz (5) sposobami popularyzacji wiedzy na temat dziejów reformacji.
Do udziału w dyskusji zapraszamy wszystkich zainteresowanych − filologów, historyków, historyków sztuki, muzyki, teologii, filozofii i przedstawicieli innych dyscyplin.

Kordian i Konrad już od ponad półtora wieku istnieją w podświadomości Polaków.
Za to mało, lub nic zgoła nie wiemy o zmaganiach z historią naszych wschodnich sąsiadów. W jaki sposób dzisiaj i kiedyś oswajali w literaturze temat polskiego panowania w opuszczonej po śmierci Iwana Groźnego stolicy Rurykowiczów.

Napoleońska inwazja na Rosję odbyła się dokładnie dwa wieki po polskim panowaniu na Kremlu. Tak nagle, u progu romantyzmu aktualizowana historia inspirowała Puszkina do napisania dramatu Borys Godunow.
Cenzura nie zezwoliła na druk dramatu.
Analogiczny los spotkał w naszych czasach oparty dokładnie na tekście Puszkina genialny film Władimira Mirzojewa z 2011 roku.
Film nie został dopuszczony na ekrany w wyniku zmowy posłusznych sieci kinowych.
Polskie uczestnictwo w rosyjskich rozgrywkach – w dodatku za pośrednictwem pięknej kobiety, Maryny – do dzisiaj (po ponad czterech wiekach!) stanowiącej dla Rosjan uosobienie polskości w jej dobrych i złych aspektach, to przecież gotowy dramat.
A w tkance fabularnej – niemal odwrócenie toposu polskich arcydramatów romantycznych: to źli, agresywni Polacy osadzają na tronie carów swoją kreaturę.
Film Mirzojewa jest opowiedziany z rozmachem i ogromną swobodą. Absolutnie nowocześnie ale z charyzmatem rosyjskiej szkoły filmowej, dochowuje wierności słowu i idei Puszkina.
Wielki, poruszający film – a dla nas niesłychanie inspirujący przykład Re-aktywacji.